Schrijven om ruimte te creëren, overzicht te maken, te ordenen, naar binnen te halen, te herinneren, uit te dragen en door te geven.

Utrecht 30 maart 2012

'Het drama en het verzet liggen altijd op de loer, en daarmee ook het onnodige lijden. Natuurlijk mag dat er ook zijn, maar wat mij betreft liever niet al te lang. Zodra ik gedachtes krijg als: ‘Gadverdamme, ik heb hier helemaal geen zin in, ik wil dit niet’, weet ik ook dat het tijd is om even afstand te nemen en ruimte te maken.

Voor je het weet nemen de dingen van deze wereld een absolute betekenis aan, en krijgen een ernst en gewicht die ze in werkelijkheid niet hebben.

Ruimte neem ik door te ademen, door te kijken naar wat er is, en dat te accepteren. Ik hou er ook wel van om er iets anders naast te zetten. Naar een mooie stad te gaan, een museum binnen te lopen, me onder te dompelen in schoonheid. Het kan nu nog! Met een goede vriend naar New York, met mijn man naar Parijs. Wat ook helpt is schrijven om overzicht te maken, te ordenen, naar binnen te halen, te herinneren, uit te dragen en door te geven. Mijn hele leven heb ik die drang gevoeld om te scheppen, te bouwen, iets uit te zenden'. lees verder

Dansen tussen vorm en ruimte

De eeuwigheid ademen

Op de maat van het ogenblik

en weg ben ik!

Hoe kun je op zo’n manier bij het proces van de naderende dood aanwezig zijn, dat het iets is wat geleefd en gevierd kan worden?

Alleen al het stellen van deze vraag geeft mij energie.

Het opent een weg naar een mogelijkheid om er beter van te worden. Niet alleen voor mij, maar voor iedereen die er mee te maken krijgt, of je nu ziek bent, binnenkort dood gaat of nog even gezond achterblijft. Wij allemaal dus. Niemand uitgezonderd!

Lees hier de twee teksten die ik heb geschreven en uitgesproken op uitnodiging van Jan Andreae. (Voorganger van De Duif)

Mannenwerk en de spirituele werking

van een kring

december 2011

Voor veel mensen is een kring een symbool van een verjaardagsvisite waarbij het vooral gezellig moet zijn en waar iedereen door elkaar heen praat en niemand echt luistert. Of dat een of twee mensen het hoogste woord voeren en daarmee de hele sfeer bepalen. Dat is in ieder geval niet zoals het bij het mannenwerk gaat.

lees verder

Herfst

october 2011

Het lijkt wel of er iets in het denken van de mens zit dat alles wil aangrijpen om er drama van te maken. Voor je het weet creëer je een (toekomst)beeld van jezelf en denk je vervolgens dat je dat ook echt bent. En zet je jezelf vast als een bang konijn midden op de snelweg, gevangen in het licht van koplampen. In mijn geest kan een volle wachtkamer in het ziekenhuis dan zomaar omslaan in een beeld van een hok met hoestende ratten in de val.

lees verder

Maatjes met je schaduw!

Stichting Mannenwerk Anno Nu

maart 2011

Mannenwerk, is dat niet iets met zweethutten, bomen omhakken en stammen sjouwen? Iets van de zeventiger en tachtiger jaren? Dat groepen mannen bij elkaar kropen om te leren huilen en knuffelen? Oh, het gaat tegenwoordig meer over bewustzijn en innerlijke vrijheid;over persoonlijk leiderschap. Maar is het in deze tijd echt nog nodig dat mannen zich met elkaar terugtrekken zonder vrouwen? En hoe specifiek mannelijk is dat Mannenwerk?

lees verder

‘De Handen van Pa’

20 juni Vaderdag 2010

'Mijn eigen vader is inmiddels opgelost in mij. Ik heb hem ‘naar binnen’ gehaald. Als ik aan hem denk dan is het goed en geniet ik van de herinneringen. Wat ik soms nog weleens mis is dat concrete tochtje op de fiets, door weer en wind naar hem! '

lees verder

‘Homoseksualiteit; een roeping!’

27 maart 2010

' GAY SOUL 2010 Het idee dat het gegeven ‘homoseksualiteit’ iets is wat je oproept om wakker te worden prikkelt me enorm. Het is sowieso een tegenspraak op de negatieve boodschappen die velen met mij hebben gehoord in hun leven. Niemand stond te juichen toen we onze homoseksualiteit bekend maakten! Veel homomannen hebben dit ook nog eens verinnerlijkt en voelen zich diepweg niet helemaal goed zoals ze zijn. '

lees verder

'We are Stardust’

6 februari 2010

'Deze week sprak ik met mijn 17 jarige dochter over wat nou ‘werkelijkheid’ is. Uiteindelijk brachten we de werkelijkheid terug tot dat we allemaal moleculen zijn: de mensen en de dingen. Afhankelijk van de bewegingen nemen ze hun eigen vorm aan; een stoel, een poes, een plant, een mens etc. Zij vond dat een ontmoedigende gedachte. ‘Wat stelt het dan allemaal nog voor! Wat stel ‘ik’ dan nog voor? '

lees verder

‘Als je denkt dat je al verlicht bent,

ga dan eens een weekje bij je familie logeren.’

1 november 2009

'Je familie, het gezin waarin je bent opgegroeid, is de eerste groep mensen waarbinnen je je gedrag ontwikkelt. Wat je als kind binnen je familie leert over de omgang met mensen, is bepalend voor de rest van je leven.

En andersom is het ook waar wat actrice Shirley MacLaine ooit eens heeft gezegd: dat al het werk wat je doet op het gebied van persoonlijke groei en bewustzijn, het lastigst toe te passen is in het contact met je eigen familie.'

lees verder

'Alles wat zich op je weg aandient is een uitnodiging om te functioneren!'

11 augustus 2009

Deze week liep ik in de hete zon langs de vloedlijn van de Noordzee. Mijn lichaam, zichtbaar getekend door een medische ingreep, gestreeld door een lichte bries. Innerlijk dansend met de elementen, tussen vorm en ruimte.

Ik doe een poging om onder woorden te brengen wat er met me gebeurt, wat ik meemaak; de pijn, de angst, maar ook het overstijgende, en de schoonheid van het bestaan. Net zoals ik dat heb met mijn beeldende werk, voel ik een innerlijke noodzaak om, nu met woorden, iets nieuws te creëren en dit met anderen te delen.

lees verder

Ogen zijn blind, kijk met je hart, het belangrijkste is onzichtbaar!

15 juli 2009

Bovenstaand citaat had in de afgelopen weken een bijzondere betekenis voor mij. Ik was bezig me voor te bereiden op het leiden van een workshop voor Stichting Mannenwerk, met als thema ‘Mannen & Bezieling’, over persoonlijk leiderschap in het hier & nu. Tegelijkertijd werkte ik aan de presentatie van mijn nieuwste fotowerk, voor een komende groepsexpositie. De titel van mijn nieuwe collectie: ‘Windows'. Vensters op een wereld. Momentopnames van eeuwigheid’. Toen kreeg ik het bericht dat ik een tumor in mijn lichaam had.

lees verder

Tijd voor de man van Nu

2009 -2010-2011-2012

In de loop van ons leven hebben we een muur opgebouwd om onze pijn en ons verdriet niet te voelen. Het is natuurlijk niet een echte ‘muur’ maar het wordt door veel mannen wel zo ervaren. We denken dat we ons beschermen tegen pijn van buiten, b.v. om gekwetst, afgewezen, niet gezien te worden, maar de pijn zit al van binnen. Dat maakt ons op onderdelen opgesloten in onszelf. We worden door onze bescherming vaak ook minder gevoelig voor vreugde, liefde, geluk en levendigheid. Hierdoor raken we onze vrijheid kwijt om oorspronkelijk te durven zijn. We hebben altijd (!) meer last van onze bescherming dan van datgene waar we ons tegen willen beschermen. Hierbij stil staan en ruimte maken voor wat je voelt is een belangrijke sleutel tot innerlijke vrijheid.

lees verder

Gedachten & Gedichten

‘Als je denkt dat je al verlicht bent,

ga dan eens een weekje bij je familie logeren.’

'Alles wat zich op je weg aandient is een uitnodiging om te functioneren!'